رفتارشناسی و قابلیت سخنگویی کاسکوهای وحشی و دست پرورده :

طوطی های وحشی از جنگل های کشورهای آفریقایی ، هندوستان ، استرالیا و دیگر کشور ها صید میشوند.

همچنین بسیاری از گونه های طوطی ها در خانه ی صاحبشان یاد در موسسات تکثیر طوطی ها ، جوجه کشی

میکنند و تکثیر میشوند. رفتارشناسی جوجه های وارداتی وحشی یا جوجه های تولید شده توسط انسان که

اصطلاحا به آنها  (( جوجه های تغذیه شده با دست یا جوجه های دست پرورده )) گفته میشود، متفاوت است .

جوجه های وارداتی وحشی اند و 2 تا 4 ماه طول میکشد تا اهلی و دست آموز شوند ، اما جوجه های تغذیه

شده با دست، اهلی هستند. جوجه طوطی ها برحسب گونه و نژادشان از لحاظ قابلیت سخنگو شدن و استعداد

یادگیری و ظرفیت یادگیری تقلید صدای انسان باهم تفاوت عمده ای دارند.

همچنین زمان سخنگو شدن طوطی ها از گونه های مختلفی که قابلیت سخنگویی دارند، متفاوت است . اساسا

برخی از افراد در تمام نژادها و گونه های طوطی ها، مرغ مینا، کلاغ، سار و غیره قابلیت سخنگو شدن دارند.

وقتی صحبت از قابلیت سخنگو شدن و ظرفیت یادگیری سخنگویی میشود، اگرچه همه ی آنها دارای استعداد کم و

بیش هستند، ولی از نظر سخنگویی فقط چند گونه از 340 گونه از طوطی ها  شهرت دارند که در راًس آنها کاسکو

( طوطی خاکستری آفریقایی ) قرار دارد وبه احتمال قوی ، طوطی آمازون در سکوی دوم قرار دارد.

کپی بدون ذکر منبع (منقار کج ها)مجاز نیست.

این طرح، همانند سایر کارهای تحقیقاتی دکتر مسعود هاشمی در خصوص جمیع مسائل کاسکو و دیگر طوطی‌ها، با موفقیت کامل به اجرا درآمد و برخلاف نظرات داخلی و خارجی که گویند پرکنی کاسکو و دیگر طوطی­ها راه علاجی ندارد و/یا برخی افراد با بیان روش­های من­درآوردی و بی­اساس، موجب سردرگمی طوطی­داران شده­اند، در مرکز تحقیقات کاسکو، تمامی دلایل و شرایطی که به موجب آنها، کاسکو و دیگر طوطی­ها، از مقدار اندک تا لخت شدن کامل پرکنی می­کنند، دقیقاً شناسایی شده و جلوگیری از پرکنی و معالجه پرکنی منوط به رفع کامل هریک از چنان دلایل و شرایط شده است.

به طور مثال، استرس­های ناشی از سوء تغذیه «یعنی تغذیه غیراستاندارد و ناصحیح با تخمه­ها، آجیل­ها، خوراک‌های خانگی و خوراک­های خارجی»، انگل­های داخلی، انگل­های خارجی، خشک شدن پوستو پرها، حمام دادن، تنها ماندن، بدرفتاری، دور ماندن از جفت انسانی، حسادت، کم­خوابی، بدخوابی و نیز استرس­های مکانیکی، روانی، عصبی، جنسی و غیره که دکتر مسعود هاشمی، برای هریک از آنها در کتاب «پرکنی کاسکو و دیگر طوطی­ها، علل و شرایط و راه­های جلوگیری و معالجه پرکنی» موارد عدیده­ای را ذکر نموده است، تماماً به طور قطع موجب پرکنی می‌شوند. دکتر مسعود هاشمی، با اعمال آرایش استاندارد، مبارزه با انگل­های داخلی و خارجی و اصلاح رژیم غذایی، و سفارش به مردم برای مطالعة کتاب­هایش و به خصوص کتاب مذکور، و کسب آگاهی کامل مردم از تمامی علل و شرایط پرکنی، معضل بروز پرکنی و معالجه پرکنی را به طور کامل حل نموده است. او با ابداع اولین خوراک استاندارد کاسکو و دیگر طوطی­ها «دکتردان» و کشف فرمول سه نوع محلول اسپری برای مبارزه با انگل­های خارجی، مهم­ترین عوامل پرکنی طوطی­هاº یعنی «تغذیه ناصحیح، وجود انگل­های داخلی در دستگاه گوارش و انگل­های خارجی روی پوست و لابه‌لای پرها، مهم­ترین دلایل پرکن شدن کاسکو و دیگر طوطی­ها و معالجه طوطی­های پرکن شده رأی آنها، برطرف نموده، اما سایر دلایل و شرایط پرکنی، مواردی هستند که مردم «باید» با کسب اطلاع کامل از آنها از کتاب­های دکتر هاشمی و رعایت اصول صحیح ذکر شده برای هر مورد در خانه «یعنی رعایت اصول صحیح نگهداری طوطی­ها در خانه»، از بروز پرکنی در آنها جلوگیری کنند یا با رعایت تمامی موارد ضروری، طوطی پرکن شده را معالجه کنند.

متأسفانه، آن­هایی که فعلاً یک کاسکو یا طوطی طیبا با پرهای کامل دارند، خیال می­کنند که علت پرکن نشده طوطی آن­ها، تبحرشان در رعایت تمامی اصول صحیح نگهداری طوطی است. اما این­ها بسیار غافل­اند از این واقعیت که طوطی‌های پرکن شده دیگران نیز تا چندی قبل، درست مثل طوطی آنها پُر پَر و زیبا بوده­اند و آنها هم قبلاً بسیار مدعی مهارت خودشان در رعایت اصول بودند. توجه بفرمایید: وقتی این گروه به کلینیک مشاوره­ای دکتر هاشمی مراجعه می­کنند، با غرور خاص از مهارت­های خود در نگهداری اصولی کاسکو یا طوطی خودشان سخن می­گویند. اما تک تک آنها در اولین نوبت مراجعه، می­پذیرند که تقریباً هیچ یک از اصول صحیح نگهداری و مراقبت از طوطی را رعایت نمی­کنند و قبول می­کنند که اگر به تک تک توصیه­های مرکز تحقیقات کاسکو عمل نکنند، کاسکو یا طوطی آنها نیز دیر یا زود «اما طبق تجربه، به زودی» پرکن خواهد شد.

طول عمر طوطیها:

مطالبی را که در ذیل مطالعه می فرمایید، صرفا نظرات شخصی اینجانب "دکتر کیهان کاشانچی لنگرودی" می باشد که براساس تجربیات شخصی و با توجه به مباحث علمی مطرح شده است. ضمن اینکه تمامی نظرات سایر دوستان برایم محترم می باشد.

یکی از متداولترین سئوالاتی که کسانی که می خواهند اقدام به خریداری طوطی نمایند این سئوال می باشد که طوطی مورد نظرشان چند سال عمر می کند؟

شاید یکی از دلایلی که علاقه مندی به نگهداری طوطی زیاد است این علت می باشد که اغلب ما شنیده ایم که طوطی ها خیلی زیاد عمر می کنند مثلا 50 تا 90 سال.

در بسیاری از کتابها و سایتها هم در مورد طول عمر نژادهای مختلف طوطی ها بسیار خوانده ایم ولی این زمان هر چه هست مربوط به محیط طبیعی زندگی آنها می باشد و اغلب طول عمر طوطی ها در اسارت بسیار کوتاه تر از آن می باشد که ما خوانده و یا دیده ایم.

عواملی که باعث می شود طول عمر طوطیمان در اسارت بیشتر شود عبارتند از:

الف) تغذیه:

یکی از متداول ترین راههای آلوده شده پرندگان خانگی، استفاده از غذاهای باز و به اصطلاح فله ای می باشد که مخصوصا در پرنده فروشیها عرضه می گردد. زیرا این مواد غذایی و اسباب بازیها می تواند به انواع باکتریها و ویروسها و حتی انگلها آلوده باشند و شما با خرید این خوراکها و لوازم، عوامل بیماری زا را به خانه خود بیاورید. بسیاری از افراد مراجعه می نمایند و از اینکه پرنده شان بیمار شده اظهار تعجب می نمایند زیرا اظهار می نمایند که هیچ پرنده ای با پرنده خودشان تماس نداشته و مرتبا جای پرنده خود را تمیز می نمودند.

به عنوان مثال شما تصور کنید که تخمه آفتاب گردان به صورت باز تا به دست شما برسد چقدر می تواند در مراحل مختلف توسط عوامل بیماری زا آلوده شوند:

مثلا وسایل نقلیه (کامیون) که این تخمه ها را از شهری به شهر دیگری حمل می کنند. این کامیونها می توانند قبلا مواد غذایی دیگری را حمل کرده باشند که آنها آلوده باشند و یا محل نگهداری این تخمه ها که ممکن است توسط کبوترها و یا کنجشکها آلوده شوند و یا در مغازه ها توسط گرد و غبار پرندگان آلوده به انواع بیماریها، آلوده گردند.

بنابراین به نظر می رسد بهترین نوع مواد غذایی برای پرنده شما، استفاده از مواد غذایی هستند که استریل شده اند و با دقت بسته بندی شده اند. شاید این مواد غذایی گران تر باشند ولی با توجه به قیمت و رابطه عاطفی که شما با پرنده خود برقرار می نمایید، استفاده از این مواد غذایی در نهایت مقرون به صرفه تر باشند.

از طرف دیگر غذاهای خارجی به طور دقیق و علمی و متناسب با نیازهای انواع طوطی های مختلف، فرموله شده اند و در نتیجه پرنده شما با مصرف این خوراکها می توانند تمامی مواد غذایی مورد نیازشان را دریافت نمایند. یکی از مهمترین علت آن تغذیه نامناسب طوطی توسط صاحب خود می باشد. خیلی از افراد تنها به طوطی خود تخمه آفتاب گردان می دهند و به طور نامنضم میوه و فکر می کنند که با آنها تمامی مواد غذایی مورد نیاز پرنده را در اختیارش قرار داده اند.

همچنین علاوه بر مواد غذایی می بایست به میزان مناسب از انواع ویتامینها و مواد معدنی بصورت خوراکی و یا محلول در آب استفاده نمود. متاسفانه بسیاری از دارندگان پرندگان خانگی برای تامین ویتامینها از شربت های مولتی ویتامین اطفال استفاده می نمایند که بدیهی می باشد این داروها برای پرندگان فرموله نشده اند و همچنین تعیین میزان دقیق مصرف آنها بسیار مشکل می باشد. در نتیجه بهترین منبا تامین ویتامینها و مواد معدنی استفاده از ویتامینهایی می باشد که مخصوص پرندگان خانگی تهیه می شوند.

برای تعیین یک رژیم غذایی مناسب برای طوطی خود در درجه اول می بایست توجه نمایید که چه نوع طوطی را نگهداری می نمایید. خوشبختانه برای انواع طوطی ها، غذاهای اختصاصی آماده وجود دارد. من در زیر رژیم غذایی که برای نگهداری کاسکوی خودم مورد استفاده قرار می دهم را به عنوان مثال ارائه می نمایم: ( این رژیم غذایی بر اساس محصولات دو شرکت ورسله لاگا و تابرنیل تهیه شده است.)

ب) تمرینات بدنی:

یکی از مهمترین عواملی که باعث افزایش عمر طوطی ها می گردد، تشویق کرن پرنده به انجام تمرینات بدنی می باشد. اولین اقدام در این رابطه تهیه قفس مناسب برای نژاد طوطی خود می باشد. قفس مناسب می بایست به گونه ای باشد که پرنده شما بتواند براحتی در آن بال بزند و بتواند تحرک کافی داشته باشد. همچنین اگر پرنده شما رام می باشد می بایست مرتبا آنرا از قفس بیرون آورد و آنرا مجبور به پرواز نمود.

ج) نظافت و بهداشت:

همیشه پیشگیری بهتر از درمان می باشد. نظافت مرتب قفس و ضدعفونی نمودن دورهای آن توسط مواد ضدعفونی کننده مجاز که توسط یک دکتر دامپزشک می تواند به شما معرفی گردد می تواند در پیشگیری از بروز بسیاری از بیماریها موثر باشد. همچنین استفاده از داروهای ضد انگل داخلی و خارجی می تواند بسیار کمک کننده باشد.البته می بایست به این نکته توجه داشته باشید که قبل از استفاده از این داروها با یک دکتر دامپزشک مشورت نمایید. یکی از مهمترین نکاتی که باعث سلامت پرنده می شود، استحمام مرتب هفتگی می باشد. این عمل می تواند توسط یک آب پاش و با آب ولرم معمولی نیز انجام شود ولی بهترین راه استحمام، استفاده از مواد شوینده مخصوص پرندگان می باشد.

د) معاینه و پیشگیری و پیگیری درمان:

طوطی ها هم مانند انسانها نیاز به مراقبت های بهداشتی و پزشکی دارند. معاینات مرتب و دوره ای توسط یک دکتر دامپزشک مجرب می تواند به پیشگیری و یا در صورت نیاز به روند درمان طوطی شما کمک بسیار زیادی نماید.همیشه درمان را زیر نظر یک دکتر دامپزشک انجام دهید زیرا بسیار مشاهده نموده ام که افرادی که هیچ تخصصی در این رابطه ندارند اقدام به تجویز آنتی بیوتیکهای نا متناسب با بیماری می نمایند و همچنین چندین برابر میزان مجاز به پرنده دارو می دهند که خود می تواند باعث مرگ و یا کاهش طول عمر پرنده گردد.

ه) رسیدگی و محبت:

طوطی ها پرندگان اجتماعی می باشند. در نتیجه اگر اقدام به خریداری آنها می نمایید (مخصوصا اگر بخ صورت انرادی نگهداری می نمایید) می بایست به اندازه کافی برای ان وقت بگذارید. استفاده از اسباب بازی های مختلف می تواند در این زمینه بسیار کمک نماید.

و) جلوگیری از انتقال عوامل بیماری زا:

یکی از مهمترین راههای انتقال بیماری به پرنده شما، تماس مستقیم و یا غیر مستقیم طوطی شما با یک پرنده آلوده می باشد. بردن پرنده خودتان به یک پرنده فروشی آلوده، خرید مواد خوراکی و یا اسباب بازیهای از یک پرنده فروشی آلوده، رفت و آمد زیاد به مکانهای آلوده و ... می تواند باعث آلوده شدن پرنده شما بشود بدون آنکه خود متوجه آن شوید.یکی از مهمترین راههای آلوده شدن پرنده شما در منزل، عدم شستشوی مناسب دست و یا چاقو می باشد مخصوصا بعد از تماس با مرغ و یا پرندگان دیگر می باشد. معمولا ما به این نکته توجه نمی نماییم که بعد از پاک کردن مرغ می بایست دست و یا چاقویمان را به خوبی و با ک فراوان شستشو نماییم. سپس با همان دست که آلوده به عوامل بیماری احتمالی که روی بدن مرغ است اقدام به نوازش طوطی و یا تعویض آب و غذایش می نماییم و یا با همان چاقویی که خوب نشسته ایم اقدام به برش یک کیوه مثلا سیب می نماییم .

کدام کاسکو بهتر است؟

مطالبی را که در ذیل مطالعه می فرمایید، صرفا نظرات شخصی اینجانب "دکتر کیهان کاشانچی لنگرودی" می باشد که براساس تجربیات شخصی و با توجه به مباحث علمی مطرح شده است. ضمن اینکه تمامی نظرات سایر دوستان برایم محترم می باشد.

در این زمینه دوستان معمولا از من سوالات زیر را می پرسند که در اینجا سعی می کنم بسته به تجربه اندک خودم و البته با کمی دلایل علمی، به آنها پاسخ بدهم:

1-کاسکوی نژاد کونگو (دم قرمز) بهتر است یا نژاد تیمنه (دم شرابی)؟

در واقع هیچ تفاوتی بین این دو نژاد در میزان استعداد در آموختن کلمات وجود ندارد و تفاوت قیمت بین آنها تنها به دلیل رنگ و جثه آنها می باشد.

2-کاسکوی نر بهتر است یا ماده؟

در واقع نمی توان هیچ تفاوت معنی داری بین استعداد یادگیری کاسکوی نر با ماده قائل شد. زیرا همانطوری که قبلا توضیع داده شده هیچ دو طوطی کاسکویی را نمی توان پیدا کرد که در استعداد یادگیری مشابه هم باشند.همچنین به این نکته توجه داشته باشید که تعیین جنسیت کاسکو از روی شکل ظاهری تقریبا غیر ممکن است، زیرا تشخیص قطعی آن تنها در دو صورت امکان پذیر است. آزمایش ژنتیکی و یا آزمایشات کالبد گشایی (که تنها می توان پس از فوت حیوان انجام پذیرد) افرادی هم که می گویند بر اساس تجربه این توانایی را به دست آورد معمولا دچار اشتباه می شوند.

3-کاسکوی درشت جثه بهتر است یا معمولی؟

در واقع هیچ تفاوتی بین این دو حالت وجود ندارد. کاسکو ها هم مانند انسانها می توانند درشت اندام و یا کوچک جثه باشند. نکته بسیار مهم آن است که بدانید بزرگ بودن جثه طوطی معمولا هیچ ربطی به شاه تخم بودن (تخم اول بودن) و یا اصطلاحاتی از این قبیل ندارد.

4-کاسکوی با خالهای قرمز بهتر است یا کاسکوی یک دست طوسی؟

وجود خالهای قرمز (تک پرهای قرمز رنگ لابلای پرهای خاکستری) دلیلی بر استعداد بیشتر آن نوع کاسکو نمی باشد. تنها دلیل بالاتر بودن قیمت این نوع طوطی ها، خاص بودن و وجود برخی از شایعات در ضمینه با استعداد بودن آنها در یادگیری کلمات می باشد.

(Self feather plucking) پرکنی:

مطالبی را که در ذیل مطالعه می فرمایید، صرفا نظرات شخصی اینجانب "دکتر کیهان کاشانچی لنگرودی" می باشد که براساس تجربیات شخصی و با توجه به مباحث علمی مطرح شده است. ضمن اینکه تمامی نظرات سایر دوستان برایم محترم می باشد.

عارضه ریزش پرها یکی از مهمترین بیماریهای طوطی سانان می باشد، بطوریکه یکی از متداولترین نگرانیهای علاقه مندان اینگونه پرندگان را تشکیل می دهد. در واقع این بیماری علت مراجعه بسیاری از دارندگان طوطی ها را به دامپزشک تشکیل می دهد.

بر خلاف باور عمومی که عارضه ریختن پرها را تنها بدلایل عوارض عصبی می دانند، عوامل بسیاری می تواند باعث این مشکل در پرنده شود. در واقع در اکثر موارد ترکیبی از چند عامل باعث ریزش پرها و حتی عارضه پرکنی می شود. به این معنی که بسیاری از عوامل عصبی که طوطی ها دچار آن می شوند در اصل به علت یک بیماری دیگر می باشد که باعث عصبی شدن حیوان شده است.

علل ریزش پرها:

1-عوامل تغذیه ای: این عارضه به همراه بیماریهای سیستماتیک باعث بروز علائم که بصورت خطوط افقی بر روی پرها دیده می شوند. در اثر کمبود انواع ویتامینها، اسیدهای آمینه ضروری و کلسیم و فسفر می تواند باعث رشد ناقص و غیر طبیعی گردد. اینگونه پرها به راحتی می شکنند. همچنین این عوارض می توانند باعث بروز استرس در طوطی ها گردند.

2- انگلهای خارجی: یکی از مهمترین علت پر کنی، انگلهای خارجی تشکیل می دهند که شامل جرب ها(جربهای اپیدرموپتید) و شپشها می باشند که باعث بروز آسیب به خود پرها و خارش شوند. همچنین دو جرب دیگر وجود دارد که یکی از آنها درمانیسوس یا همان جرب قرمز می باشد و دیگری اورنیتونیسوس است که هر دوی آنها خون خوار بوده و باعث آزوردگی جانور می باشد. باید به این نکته توجه داشت که درمانیسوس تنها در هنگام شب فعال می باشد و اقدام به خونخواری می کنند و در طول روز در نواحی نزدیک طوطی مخفی می شود، در نتیجه نمی توتن آنها را در طی روز مشاهده نمود ولی جرب اورنیتونیسوس در کل روز بر روی بدن پرنده زندگی می کنند. پرنده هم بدلیل احساس خارش و هم عصبی شدن، باعث عارضه پرکنی می شود.

3- انگلهای داخلی: یکی از مهمترین انگلهای داخلی می توان به ژیاردیا اشاره نمود.

4- جراحات پوستی: درماتیتها، زخم ها، اروزیون ها و عوامل التهابی می تواند باعث ریزش پرهای ناحیه گردند و در پاره ای از موارد باعث کندن پرها توسط خود پرنده و یا تحریک سایر طوطیهای هم قفس شود. .

5- عوارض مربوط به تولید پوسته و پودر: البته می بایست به این نکته توجه داشت که تولید پودر تا حدی در برخی از نژادها مانند کاسکو و کاکادوها طبیهی است و اگر وجود نداشته باشد نشانه یک بیماری مهم به نام عفونت سیرکوویروسی می باشد. افزایش تولید پوسته هم می تواند به علت خشک و فلسی بودن پوست به علت وجود دستگاهای حرارتی ، عدم حمام دادن، کمبود ویتامینها مخصوصا ویتامین آ، عفونتهای ثانویه باکتریایی، ویروسی و قارچی مانند کاندیدیا و آسپرژیلوس رخ دهد.

6- درگیریهای اندام داخلی و بیماریهای ویروسی و باکتریایی: از جمله این عوامل می توان به کولیک، بیماری اتساع پیش معده، التهاب کیسه های هوایی، کم کاری تیروئید و بیماریهای تولید مثلی اشاره نمود. همچنین در اثر بیماری پسیداکوزیس که باعث افت کیفیت پرها گردد.

7- عوامل ژنتیکی: از جمله این عوامل می توان به رشد غیر طبیعی پرها به طور ژنتیکی اشاره نمود.

8- آلرژی: طوطی ها هم میتوانند مانند انسها به برخی از عوامل محیطی به صورت تنفسی، تماسی و یا تغذیه ای حساسیت داشته باشند که می تواند فصلی و یا دائمی باشد.

9- مسمومیت با فلزات سنگین: از مهمترین اینگونه مسمومیتها می توان به مسمومیت با سرب اشاره نمود که می تواند در اثر زنگ زدن میله های قفسهای بدون کیفیت و یا در اثر خوردن روزنامه ها رخ دهد.

10- اصلاح نامناسب پرها: این عارضه بیشتر به دلیل قیچی کردن نامناسب پرها توسط افراد غیرحرفه ای رخ می دهد. در نتیجه آن لبه های پرها نامنظو می باشد که می تواند باعث تحریک خود حیوان و یا سایر پرندگان هم قفس جهت کندن پرها گردد.

11- آسیب دیدن توسط سایر پرندگان: این عارضا می تواند بیشتر در هنگامی دیده می شود که طوطی های غیر هم نژاد با هم در یک قفس نگهداری شوند مثلا در هنگام جابه جایی. همچنین توسط طوطی هایی که با هم جفت نمی باشند حتی اگر نر و ماده باشند.

12- عوامل تولید مثلی: در برخی از نژادهای طوطی ها مانند طوطیهای برزیلی (مرغ عشقها) برای آشیانه سازی، اقدام به کندن پرها می کنند.

13- عوامل محیطی یا همان استرس: اینگونه عوامل را می توان بعنوان مهمترین و شناخته ترین عامل جهت کندن پرها توسط خودش اشاره نمود. از جمله این عوامل می توان به تغییر محل زندگی پرنده، در هنگام جا به جایی پرنده، استرسهای محیطی مانند جدا کردن جفت، اسباب بازیها و یا آینه، صداها، اشیاء و بدرفتاریها و ... اشاره نمود.

پیشگیری:

بی شک مانند تمامی بیماریهای دیگر، بهترین روش، پیشگیری از بوجود آمدن عارضه پرکنی می باشد. روشهای پیشگیری از بروز پرکنی بسیار ساده تر از درمان این بیماری می باشد، چه بسیار از بیماریهای پرکنی که حیوان به هیچ وجه بهبود نیافته و تا حد خودکشی پیشرفت نموده است.

بطور کلی روشهای پیشگیری بصورت ذیل طبقه بندی می شود:

1-قفس: استفاده از قفس استاندارد بصورتیکه از موادی ساخته شده باشد که رنگ میله های آن به راحتی خراشیده نشده و زنگ نزند. همچنین می بایست به طور مرتب قفسها و ظرفهای آنهارا را با مواد ضدعفونی کننده (در صورت نبود آن از بخارشوی) کاملا پاکیزه نمود. چوب نشیمنگاه را در صورت جویده شدن، تعویض کرد. بهتر می باشد قفس طوطیها هر چند سال یک مرتبه با یک قفس جدید جایگزین نمود. همچنین اینگونه قفسها از بسیاری از عوارض ناخواسته مانند انگلهای خارجی و جراحات پوستی جلوگیری می کند.

2- تغذیه: طوطی ها برای رشد و نمو و درآوردن پرهای طبیعی و سالم به کلیه دسته های مواد غذایی نیاز دارند که در محیط طبیعی کلیه مواد ضروری مورد تیاز را از منابع مختلفی تهیه می نمایند. این مواد عبارتند از: ویتامینها، پروتئینها واسیدهای آمینه ضروری، مواد معدنی، عناصر کمیاب ، هیدراتهای کربن و چربی ها

در اسارت می بایست تمامی این مواد را در حد مناسب در اختیار طوطی قرار داد. در نتیجه برخلاف نظر بسیاری از دارندگان طوطیها تنها تخمه و یا ارزن به هیچ وجه کفایت نمی کند.

3-بیماریها:همانطور که قبلا اشاره شد برخی از بیماریها بطور اولیه (مستقیما) و یا بطور ثانویه (بوجود آوردن استرس) باعث بروز عارضه پرکنی می گردند. واکسیناسیون مرتبف منظم و کامل در مورد پرندگانی که در معرض خطر ابتلا قرار دارند مانند پرندگانی که صاحبانشان با پرندگان آلوده زیاد در تماس هستند (مانند صاحبان پرنده فروشیها و یا دکترهای دامپزشک)، پیشگیری از آلودگی های انگلی مانند تجویز دوره ای لوامیزول ، جلوگیری از قرار گرفتن طوطی از کوران هوا و سرد و گرم شدن متناوب، مراجعه مرتب به دکتر دامپزشک جهت چکاپ کامل پرنده، عدم درمانهای خودسرانه و یا توسط افراد غیر متخصص، طی کردن کامل دوره درمان پس از بروز یک بیماری و رعایت سایر عوامل از ای دست، می تواند از بروز عارضه پرکنی جلوگیری نماید.

4- استرسها: استرسها از جمله مهمترین عوامل در بروز عارضه پرکنی محسوب می شوند که اگر عامل اصلی پرکنی باشند (یعنی مثلا در اثر بیماری ها نباشد) درمان آن بسیار مشکل و گاهی بعید به نظر می رسد. در نتیجه می بایست به نکات ذیل دقت نمود تا طوطی ها دچار عارضه پرکنی ناشی از استرس نشوند.

4-1) تغییر محل نگهداری: گاهی اوقات پس از انتقال طوطی از یک محل به محل دیگر دچار استرس می شوند مانند سفر های طولانی و یا ارسال طوطی توسط فروشندگان از شهری به شهر دیگر. برای پیشگیری در اینگونه موارد توصیه می شود حتما از آرام بخشها یا همان آنتی استرسها قبل از حرکت و تا یک الی دو روز بعد از سفر استفاده شود.

4-2) دستی کردن طوطی ها: یکی از مهمترین علل پرکنی، عدم توجه صاحب طوطی پس از رام و دستی کردن حیوان می باشد. زیرا طوطی سریعا به صاحب خود وابسته می شود و دوست دارد مرتبا از قفس بیرون بیاید و با صاحب خود بازی کند. دستی کردن طوطی بسیار لذت آور است، ولی اگر شما می دانید که در آینده نمی توانید زیاد به طوطی خود توجه نمایید، بهتر می باشد که طوطی را به اصطلاح زیاد لوس ننمایید.

4-3) دور کردن طوطی از عواملی که باعث ترس و استرس حیوان می گردد: مانند دور کردن طوطی از عوامل گرمایشی، صداهای بلند، نورهای زیاد و متحرک (مانند رقص نورها)، اجتناب از نزدیک شدن افراد و یا لوازمی (مانند اسباب بازی خود طوطی و یا میوه کاج) که طوطی از آنها به هر دلیلی می ترسد و عواملی مانند آن.

درمان پر کنی:

مهمترین استراتژی در درمان پرکنی، پیدا کردن عامل اصلی بیماری می باشد. متاسفانه بسیاری از افراد خودسرانه اقدام به درمان این عارضه می نماییند بدون آن که بدانند طوطی به چه علت دچار پرکنی شده است. بطور مثال طوطی پرهای خودش را به علت استرس می کند ولی برای درمان از اسپری ضد انگل استفاده شده است!!!!!!!!!!! طبیعی می باشد که هیچوقت این طوطی بهبود نمی یابد.در نتیجه اگر عامل اصلی پرکنی بیماریهای باکترییایی، ویروسی و یا انگلی می باشد حتما باید آنهارا زیر نظر یک دکتر دامپزشک درمان نمود.

جدا پیشنهاد می کنم جهت استفاده از آنتی بیوتیکها و ضدانگلها (بخصوص ضد انگلهای داخلی مانند آیورمکتین، لوامیزول و پرانزیکوآنتل) حتما و حتما با یک دکتر مشورت نمایید. متاسفانه من خودم زیاد مشاهده کرده ام که افرادی که خود را ماهر می دانند و در واقع هیچ اطلاعی از داروی مورد نظرشان ندارند، اقدام به تجویز دارو می نمایند ولی اصلا نمی دانند که آن دارو را اصلا باید با چه دوزی و به چه مدتی استفاده نمایند. در بسیاری از موارد کسانی که یک دارو را تجویز می نماییند، اصلا قادر به خواندن متن انگلیسی روی ان نمی باشند. روزی یک نفر به من زنگ زد و گفت که 20 روز پیش، کاسکواش که 40 کلمه حرف می زد، دچار اسهال شده بود. صاحب پرنده می گفت اسهالش ابتدا خوب شده ولی دوباره اسهال برگشته و علاوه بر آن پرنده اش خشک شده و نمی تواند پنجه هایش را باز کند و روی چوب بشیند. متاسفانه یکی از پرنده فروشی ها به او داروی انروکین ( یا همان انرفلوکسازین) داده بود. پرنده فروش گفته بود هر روز یک درب بطری حاوی دارو در ظرف آب پرنده بریزد، آنهم به مدت دو هفته!!!!!!!!!!!!! به معنی واقعی کلمه برق از کلم پرید. خوب دیگر برای این پرنده چه می شود کرد. در نتیجه به صاحب پرنده گفتم که لطفا به همان پرنده فروش جهت درمان مجدد پرنده اش مراجعه نماید.

همانطور که می دانید تجویز بیش از حد یک آنتی بیوتیک و یا یک ضدانگل خود می تواند باعث بروز مسمومیت و یا صدمات کلیوی و کبدی گردد. البته ممکن است گاهی همان لحضه عوارض آن مشاهده نشود ولی صدمات ناشی از آن مدتی بعد باعث مرگ طوطی گردد و شما بگویید که طوطی من بدون هیچ دلیلی یک مرتبه مرد!!!!!!!!!در مقابل تجویز دارو با دوز کمتر از حد و یا تعداد روزهای کمتر از یک آنتی بیوتیک می تواند علاوه بر نتیجه نگرفتن از درمان، باعث بروز مقاومت دارویی گردد. در نتیجه در آلودگیهای بعدی، دیگر آن نوع انتی بیوتیک بر روی آن بیماری خاص دیگر موثر نیست.

درمان پرکنی ناشی از استرس:

درمان عارضه پرکنی ناشی از استرس، ممکن است به سادگی و در زمان کوتاه انجام نگیرد. در نتیجه صبر و داشتن حوصله زیاد یکی از اساسی ترین شرط درمان می باشد زیرا ممکن است پروسه درمان 3 تا 6 ماه و حتی گاهی تل 1 سال نیز به درازا بکشد. به همین دلیل همیشه پیشگیری بهتر از درمان می باشد.

1- یافتن عامل اصلی :

مهمترین اقدام در درمان پرکنی ناشی از استرس، یافتن علت اصلی بروز استرس است. سایر درمانها مانند ایتفاده از داروی آنتی استرس، گردنبندها و یا اسپرهای ضد پرکنی تنها می توانند به روند بهبودی، کمک کنند ولی به هیچ وحه به تنهایی موثر نیستند.

تنها خود شما میتوانید به دکتر دامپزشک کمک نمایید تا علت اصلی استرس را پیدا نماید:

آیا محل زندگی طوطی را تغییر داده اید؟

آیا آرامش طوطی به هم خورده است بطور مثال میزان خواب طوطی کم شده است؟

آیا به تازگی ان را خریداری کرده اید و از صاحبش جدا نموده اید؟

آیا طوطی و یا حیوان خانگی جدیدی خریداری نموده اید و طوطی شما دارد به آن حسادت می کند؟

آیا طوطی را به سفر برده اید و یا از شهری دیگر خریداری کرده اید؟

آیا به او بی توجهی نموده اید مثلا دیگر از قفسش بیرون نمی آورید و یا با طوطی بدرفتاری می نمایید؟

آیا کسی از افرادی که پرنده دسترسی دارند، موجب استرس او می گردند؟

آیا وسیله ای که به آن عادت نداشته را یکمرتبه در اختیارش قرار داده اید؟ مانند اسباب بازیها، آینه و یا حتی تعویض قفس.

آیا وسیله ای که به آن عادت داشته را از او گرفته اید؟ مانند اسباب بازیها، آینه و لوازمی از این قبیل

در نتیجه پس از یافتن عامل اصلی، می توانید شرایط را به حالت قبلی برگردانید و یا تا حد زیادی آن عامل استرس زا را بر طرف نمایید.

2- استفاده از آنتی استرسها:

اینگونه داروها باعث آرام شدن حیوان می شوند. در نتیجه پرنده دیگر پرهای خود را نمی کند و یا کمتر می کند. ولی همانطور که قبلا نیز اشاره شد، به تنهایی نمی تواند باعث بهبودی طوطی گردد.

3- استفاده از اسپری های ضد پرکنی:

اینگونه اسپری ها با ایجاد طعمی که برای پرنده غیر قابل تحمل می باشد، باعث جلوگیری از کندن پرها می شوند. مانند آنتی استرسها، اینگونه مواد هم نمی تواند به تنهایی باعث درمان طوطی گردند و به محض قطع اسپری، پر کنی دوباره شروع می شود.

4- استفاده از گردنبندها:

اینگونه گردنبندها که به اصطلاح کردنبند الیزابت نیز گفته می شود می تواند باعث جلوگیری از کندن پرها می شود. هرچند که به نظر من خود این گردنبند باعث استرس بیشتر طوطی چه در زمان نصب کردنبند و چه بعد از ان می شود. ( من خودم هیچگاه توصیه نمی کنم)

5- درمانهای حمایتی:

مانند تجویز مولتی ویتامینها، مواد پروتئینی و اسیدهای آمینه، مواد معدنی مخصوصا کلسیم و فسفر و عناصر کمیاب. اینگونه مواد علاوه بر حمایت طوطی در طول دوره درمان، باعث رشد مجدد و سالم پرها می گردند. همچنین اسپری کردن آب بر روی پرها البته بطوری که زیاده روی نشود.

6-استفاده از لوازم جانبی:

مانند استفاده از اسباب بازیها، تلوزیون یا رادیو و ... که باعث سرگرم شدن طوطی شوند.

نگهداري اوليه در بدو ورود کاسکو به منزل

در صورت امکان کاسکو را با همان قفسي که  تاکنون در  پرنده فروشي  بوده خريداري کنيد. البته توجه داشته باشيد قفس خيلي آلوده نباشد که اين آلودگي به خانه منتقل گردد.

قفس کاسکو را تا قبل از آرام شدن در جايی قرار دهید که محل تردد افراد نباشد و فقط از دور نسبت به افراد خانواده دید داشته باشد.

قفس کاسکو را در کنج ديوار قرار دهيد تا حداقل از دوطرف محصور به ديوار باشد و کاسکو از آن دو سمت احساس امنيت نمايد. اگر امکانش نبود حداقل از يک طرف به ديوار محصور نماييد.

ارتفاع مناسب قفس کاسکو 5/1 متر از سطح زمين است.

قفس را روي زمين قرار ندهيد چون به سرعت حشرات از قبيل مورچه ها به آن حمله ور مي شوند.

محل قرار گرفتن کاسکو نبايد به هيچ عنوان در معرض جريان هوا باشد. ( کوران و يا باد کولر )

کاسکو را در همان قفسی که تا منزل آوردید نگه دارید و از جابه جا کردن آن خودداري کنيد.

فقط یک نفر مسئول رسیدگی به کاسکو باشد و توجه داشته باشيد اين يک نفر همان صاحب اصلي کاسکو باشد.

در ابتدا بجز مواقع رسیدگی به کاسکو به سراغش نروید، مطلقاً به افراد دیگر اجازه نزدیک شدن به قفس کاسکو را ندهید.

براي تعویض ظروف غذا و سيني زیر قفس در روز يک یا دو بار به سمتش بروید.

در هنگام رسیدگی سعی کنید قفس را خیلی تکان ندهید ولي با اعتماد به نفس و بدون ترس از حمله کاسکو اين کار را انجام دهيد.

به خاطر داشته باشيد کاسکو ترس شما را متوجه شده و اگر بفهمد با قار زدن و گارد گرفتن توانسته شما را بترساند ، شديدتر به کار خود ادامه مي دهد.

از دويدن ، فرياد کشيدن ، پرتاب کردن اشيا، ترکاندن بادکنک و ...  در کنار قفس کاسکو اکيداً خودداري نماييد. به هیچ عنوان کاري نکنید که باعث ترس و استرس کاسکو شود.

بهتر است از اين پس موسيقي را با صداي ملايم در منزل گوش کنيد تا BASS  صدا کاسکو را اذيت نکند.

ابتدا یک پارچه سفید روي قفس انداخته و از دور با آن صحبت کنید.  بهتر است از همان لحظه خروج از مغازه اين پارچه را روي قفس بياندازيد . سپس ابتدا نیمه قفس را پس بزنید و پس از مدتی پارچه را از تمام قفس را بردارید.

از همان ابتدا براي کاسکو اسم انتخاب کرده و هنگام رسیدگی او را با محبت به نامش صدا کرده و با او صحبت کنيد.

بعد از گذشت مدتی که کاسکو کمی آرام تر شد به تدریج سعی کنید بعضی خوراکی ها را با دست و البته از بیرون قفس به او بدهید  اگر کاسکو ترسید و عکس العمل نشان داد این کار را متوقف کنید ولی اگر از ترس و میزان قار زدنش کم شد اي کار را تمرین کنید تا وقتی که غذا را از دست شما بگیرد. اين کار را مي توانيد بعد از يک هفته از ورود کاسکو به محل جديد شروع کنيد.

غذا را بين دو انگشت شصت و اشاره به شکلي بگيريد که کاسکو به راحتي آنرا گرفته و منقارش با دست شما تماس نداشته باشد، مثلاً تخمه آفتابگردان را به شکلي بگيريد که سر و ته تيز دانه بين انگشتان شما قرار بگيرد.

سعی کنید خوراکی مورد علاقه کاسکو را پیدا کنید و از آن براي تربیت و تعلیم کاسکو استفاده کنید. اين خوراکي مورد علاقه براي هر کاسکو متفاوت است ولي اکثراً به تخمه آفتابگردان ، سيب درختي زرد ، پسته و بادام علاقه نشان مي دهند.

در صورت حمله از طرف کاسکو و یا حتی گاز گرفتگی  به هیچ وجه با او دعوا و به سمتش حمله نکنید.

چون کاسکو  از تمامی حواس خود  براي شناخت طرف مقابل  استفاده می کند سعی کنید در ابتدا خیلی تغییر ظاهر ندهید و هميشه با يک لباس به او نزديک شويد و از عطر استفاده نکنید تا با بوي بدن شما اخت گردد.

نويسنده [ SA.PEZESHK]

پرسشهایی برای مطلع شدن:در چه محطی می شود آنها را نگهداشت؟بیشتر در خانه در پذیرایی که همه اهالی خانه آنها را ملاحظه میکننند. ولی برای صحبت یک اتاق تنها باشد بهتر است بعد از تعلیم برگردد سر جای اولش.

قفس این پرنده باید چطور باشد؟باید چهار گوشی باشد این پرنده نمیتواند در قفس گرد باشد.

چه غذاهایی میتوان به او داد؟ برنج پخته بدون روغن – استخوان مرغ – لوبیا پخته – چای شیرین با نان

در هفته چند بار میشود حمام برد؟ در زمستان ماهی یک بار – در تابستان هفته ای یک بار

پرزهای ریز این پرنده را چه باید کرد؟ باید کف قفس روزنامه بگذارید ، کمی با آب پارچه خیس کنید،گاهی با آب و کمی جوش شیرین به پارچه آب بزنید.

فرق کاسکوی دم قرمز با دم سیاه در چیست؟ تفاوت چندانی با هم ندارند نه از نظر هوش و نه صحبت کردن

برای کاسکو که چوب میکند چه باید کرد؟ اشکالی ندارد اکثر پرنده ها این کار را میکنند. باید کمی شاخه درخت تبریزی برای او بگذارید تا سر گرم شود و ریشه آن هم برای کاسکو خوب است. و از اسباب بازیهای چوبی خوب استفاده کنید که در بخش فروش فروشگاه منقارکجها موجود است.

اول- چطور میشود متوجه شد کاسکو چند سال دارد؟ از چشمان کاسکو میتوان پی برد که چند سال دارد جهت پی بردن به پاسخ این سوال بخش تعیین سن کاسکو بروید.

چرا بعضی ها صدای بهتر و بعضی ها ضعیفتر دارند؟ اول کاسکو باید یک جای مشخص برا خود داشته باشد. یعنی قس چهارگوش داشته باشد.حتما پشتش باید بسته باشد یعنی به دیوار باشد. بعد از 10 روز کمکم به جای خودش عادت میکند سپس با یک پارچه سفید موقع حرف زدن روی آن بگذارید و بعد از آن با او صحبت کنید. هفته بعد کمی از پارچه را کنار بزنید که شما را ببیند بعد از ده روز دیگر پارچه را کامل بردارید تا کاسکو ببیند صاحبش کیست.

چه ساعتی برای صحبت کردن با کاسکو خوب است؟  اول باید یک اسم برای کاسکو انتخاب کنید. بعد از ساعت 10 تا 5/10 شب با او کار کنید 10 کلمه تا یک ماه هر شب به او بگویید وقتی جواب داد 10 کلمه دیگر ، این کا را تکرار کنید. چگونه به طوطي سخن گفتن بياموزيم؟ را بخوانید.

چگونه کاسکو را غذا خور کنیم؟ هرچیزی را که میخواهید به او بدهید اول- نیم ساعت جلوتر غذادانی آن را بردارید تا کمی گرسنه شود تا از دستان هرچه میخواهید بگیر.

ایا میشود کاسکو را با شامپو شست؟ خیر این پرنده ها فقط از آب استفاده میکنند البته شامپوهای مخصوصی برای انها در بخش فروش موجود است. جهت کسب اطلاعات بیشتر بخش حمام کردن و شستشوی پرها را بخوانید.

در چه محطی می شود آنها را نگهداشت؟ بیشتر در خانه در پذیرایی که همه اهالی خانه آنها را ملاحظه میکننند. ولی برای صحبت یک اتاق تنها باشد بهتر است بعد از تعلیم برگردد سر جای اولش.

قفس این پرنده باید چطور باشد؟ باید چهار گوشی باشد این پرنده نمیتواند در قفس گرد باشد.

چه غذاهایی میتوان به او داد؟ برنج پخته بدون روغن – استخوان مرغ – لوبیا پخته – چای شیرین با نان بایدها و نبایدهای جیره غذایی کاسکو

در هفته چند بار میشود حمام برد؟ در زمستان ماهی یک بار – در تابستان هفته ای یک بار

میشود دو عدد کاسکو را در یک خانه نگه داشت؟ خیر چون با هم لجبازی میکنند و با بازی گوشی از آموزش صحبت عقب می افتند. مگر انکه دو صاحب داشته باشند به زودی مطلبی کامل تر در سایت منقارکج ها ارائه خواهد شد در همین زمینه.

آیا زمان مناسب برا خواب کاسکو را میدانید؟ طبیعت این پرنده ها طوری است که وقتی هوا تاریک میشود جائی برای خواب پیدا میکنند . پس سعی کنید 10 شب به بعد پرنده بخوابد که برای صحبت شاد باشد.

آیا میشود پرنده دیگری در خانه داشته باشیم؟ کاسکو بسیار حسود و حساس است اگر ببیند شما با پرنده ای دیگر صحبت میکنید خیلی ناراحت میشود و در یک موقع مناسب شما را گاز میگیرد. یا شما وقتی در خانه نیستید به سرغ آن پرنده میرود و تنش خواهد شد. سعی کنید فقط کاسکو را در یک خانه نگه دارید. کاسکو ها با سگ زود ارتباط برقرار میکنند و با او دوست میشوند. با کبوتر یا مرغ هم کاری ندارند اما ممکن است به سادگی از انها نیوکاسل بگیرند و بمیرند فقط پرنده ای دیگر نباشد، چون آنها خانه شما را از خود میدانند و خود را صاحب خانه می شمارند.

آیا طول عمر کاسکوها را میدانید؟ در کشور آفریقا بیش از 100 سال ولی در ایران به خاطر آب و هوا تا 50 سال به بالا. در موقع خرید کاسکو – اول از بابت سلامت آن اطمینان داشته باشید. یعنی به یک دام پزشک که از پرنده اطلاعاتی داشته باشد نشان دهید. وقتی از سلامت پرنده مطمئین شدید جائی برای کاسکو در نظر بگیرید تا احساس آرامش کنید. یعنی روی یک سکو یا یک میخ به دیواری که حداقل یک متر از زمین بالا باشد متصل کنید تا پرنده شما بتواند شما را از بالا ببیند تا سه روز به او کاری نداشته باشید. فقط دانه و آب او را تعویض کنید تا پرنده از جای خودراضی شود . احساس آرامش پیدا کند.با لباسی مشکی یا قرمز جلو کاسکو نروید، چون می ترسد. او پرنده باهوشی است ، زود صاحب خود را پیدا میکند و با او تماس برقرار میکند و از دست او میوه میگیرد و این گونه از او تشکر میکند. بعد از سه هفته میتوانید با کاسکوی خود صحبت کنید. یادتان باشد هرچه که به او بگویید در مغز خود ضبط میکند . بعد از سه یا 5 ماه شروع میکنید به جواب دادن حرفهای شما. لطفاً در این کار عجله نکنید چون یک کاسکو شاید در 2 یا 6 ماه شروع به سخن گفتن کند. سعی کنید کاسکو را دم دستشویی یا ظرف شویی نگذارید. چون صداهای ناجور از خودش در می آورد که شما از آنها خوشتان نمیاید و دیگر از کاسکو هم نمی افتد.

اموزش غذا دادن به جوجه انواع طوطی

نگهداري و تغذيه صحيح جوجه طوطي ها از هر نژاد كه باشند كار ساده اي نخواهد بود و شما اگر تصميم به نگهداري و پرورش يك يا چند جوجه را داريد بايد با دقت اين مطلب را مطالعه نماييد.

1-اكثر طوطيها متعلق به مناطق گرمسيري هستند و مانند ساير جوجه هاي پرنده هاي ديگر به سرما و جريان باد حساس هستند شما بايد طوطي را داخل يك جعبه مثلا از جنس چوب يا مقوا نگهداري كنيد و كف اين جعبه كوچك را با خرده هاي روزنامه پر كنيد يا خاك اره درشت از انجا كه فضله جوجه ها معمولا ابكي تر است بايستني است كف جعبه را 2 تا 3 بار در روز تعويض كنيد تا هميشه تميز بماند. جوجه ها را بايد در دماي گرم و مناسب قرار دهيد اما نه طوری که دم کنند یعنی در جعبه را کامل نپوشانید

2-تغذيه جوجه ها بسيار پر اهميت و مهم است سرلاک را با مقداری اب جوشانده شده نرم کنید بعضی از جوجه ها توانایی هضم سرلاک را ندارند و سرلاک در چینه دان انها ترشیده و فاسد خواهد شد همچنین موز به سرعت سیاه می شود و زیر زبان و داخل منقار پرنده مانده و چسبناک و باعث مسمومیت جوجه خواهد شد. پس در دادن این غذاها دقت کنید به مقدار کم و با دقت مصرف کنید که نه بترشد و نه زیر منقار طوطی بماند و خراب شود.

اما با چه موادي و چگونه بايد جوجه ها را تغذيه كنيم؟

شيره بلال تازه – موز نرم شده با اب – عسل محلول در اب - سفیده تخم مرغ پخته - سرلاک

اما رسيدن به اين پاسخ ساده هم مانند بسياري تجربه هاي ديگر وقت و هزينه هاي زيادي در بر داشت اما در نهايت تجريبات گران بها به جا مانده كه انها را به دوست داران طوطي ها تقديم كرده و مي كنم. همان گونه كه دامپزشكها موجودات زنده بيشماري را زنده زنده پاره پاره مي كنند تا چيزهاي جديد ياد بگيرند من هم مجبور شدم شاهد مرگ و مير طوطي هاي بيشماري از نژادهاي گوناگون و مختلف باشم.

معمولا اكثر جوجه هاي طوطي ها را با همين رژيم غذايي مي توان تغذيه كرد دقت كنيد:

در محيطي پاك و تميز در يك ظرف اقدام به له كردن موز كنيد سپس كم كم اب كه بهتر است معدني باشد و سرد نباشد را اضافه كنيد انقدر اب اضافه كنيد و هم بزنيد تا خوب نرم شود و به سادگي داخل سرنگ بزرگي كه از قبل اماده كرده ايد ريخته شود در هنگام غذا دادن به يك يا چند جوجه بدترين كار اين است كه شما عجله كنيد ! بايد اهسته و با حوصله فراوان و با دقت اقدام به غذا دادن كنيد و جوجه بايد بي صبرانه انتظار دريافت غذا را بكشد وقتي مي خواهيد سرنگ را به دهان جوجه نزديك كنيد با يك دست به ارامي از پشت سر جوجه را نگاه داريد تا تعدالش را بهتر حفظ كند و احتياط كنيد كه انگشت شما زير گلوي پرنده قرار نگيرد چون ممكن است باعث اختلال در غذا خوردن شود و پرنده در اثر وارد شدن غذا به دستگاه تنفسي تلف شود. اصلا قرار نيست كه بر سر سرنگ شلنگ وصل كنيد يا خود سرنگ را در حلق جوجه نبايد قرار دهيد وقتي شما مايع موز را خوب رقيق كرده باشيد به سادگي مي توانيد اقدام به غذا دادن به جوجه بكنيد اما اگر كمي مايع داخل سرنگ سفت و محكم يا با كمي ناصافي باشد مجبور مي شويد به سرنگ گاه فشارهاي محكمي وارد كنيد كه متعاقب اين عمل شما مايع داخل سرنگ ممكن است به صورت نا ميزان و يكباره به حلق جوجه پاشيده شود كه باز هم مي تواند با پريدن به دستگاه تنفسي باعث مرگ پرنده شود.

مایع غذای خوراکی داخل سرنگ باید قطره قطره به دهان جوجه وارد شود هیچ گاه دهان پرنده را از غذا پر نکنید به بی صبری های او توجه نکنید با ارامش و کم کم غذا بخورد بهتر است تا یکبار برای همیشه غذا بخورد.

اگر در تغذیه انها زیادی هم حساسیت به خرج

معمولا روزانه 3 تا 4 بار غذا دادن كافي است اب عسل را می توانید یکبار در روز به مقدار کم بدهید.

دمای مکانی که جوجه یا جوجه ها قرار دارند باید حدود ۳۰ درجه گرما داشته باشد درب جعبه را طوری نبندید که گرما و رطوبت باعث دم کردن جوجه شود.

با همین جیره غذایی ساده یعنی شیره بلال و موز نرم شده در اب سفیده تخم مرغ پخته که از سرنگ رد شود و گاه اب عسل می توانید انواع جوجه طوطی ها را بزرگ کنید غذاهای اماده در بسته بندی های خارجی هم جهت تغذیه جوجه طوطی ها در دسترس هست که انها را هم می توانید از بخش فروش فروشگاه منقارکج ها تهیه کنید. یکبار در روز می توانید مقدار ناچیزی مولتی ویتامین مخصوص پرندگان را به غذا اضافه کنید که می توانید انرا هم از بخش فروش تهیه کنید.

خصوصا وقتی جوجه ها بزرگتر شدند باید هر روز به انها یک وعده سفیده تخم مرغ پخته را با سرنگ داد.

هرگز فراموش نکنید اکثر جوجه طوطی ها مردنی نیستند و فقط و فقط به خاطر اشتباه غذا دادن می میرند. یعنی یا غذای مناسب به انها داده نشده یا غذا را بد به پرنده داده اند.

جوجه ها پس از گذراندن سنی که باید با دست غذا دریافت کنند به مرحله ای می رسند که با وجود برخورداری از منقار شل و نرم بیشتر مایل هستند خود به جستجوی خوراکی بروند در این زمان باید غذاهای نرم دیگری مانند جوانه های حبوبات یا انجیر تازه یا توت یا توت فرنگی و سیب و غلات نرم و پسته و غیره را در اختیار انها قرار دهید...

وقتی کمی جون گرفتند انها را اب فضایی که نور خورشید ملایم به انها بخورد قرار دهید مانند فضای چمن و باغچه تا دوران کنجکاوی و جوجگی را با شادابی پشت سر بگذارند و همیشه مراقب انها باشید

اگر با نوشتن این مطلب از کشته شدن یک جوجه هم جلوگیری کرده باشم احساس خوشبختی خواهم کرد

واكسيناسيون طوطي

انها نمی توانستند بگویند چرا حقیقت را گفتی و شروع کردند به تبلیغات منفی کردن درباره ما

مدتها قبل موضوعی را مطرح کردم که موقعیت خیلی از دامپزشک ها را زیر سوال برد و آن نکته این بود نباید به طوطی واکسن زد!. وقتی کاسکو یا طوطی دیگری خصوصا اگر اهلی نباشد را در دست می گیرید استرسی می شوند هنگامی که به انها سوزن بزنید (واکسن) انها فول استرس می شوند.

واکسیناسیون طوطی اكيدا ممنوع

توجه بفرماييد واكسن را به پرنده خودمان به اين دليل مي زنيم كه در مقابل الوده شدن احتمالي به يك بيماري واگيردار و مسري كه شايد در اينده ويروسش به پرنده نزدیک شود می زنیم و اگر پرنده از ابتدا سالم نباشد واکسن کاری نخواهد کرد. اما با توجه به اين حقيقت كه هم اكنون هيچ واكسني موجود نيست كه هيچ كسي بتواند روي معتبر بودن ان ذره اي مسئوليت قبول كند يعني

هيچ كسي نمي داند كه واكسن نيوكاسل مرغي مصرفي براي كاسكو روي ان موثر است يا نيست.

هيچ كس نمي داند كه جز مصرف ان واكسن براي كاسكو چقدر بايد باشد.

هيچ كسي نمي داند كه براي ايجاد مصونيت دايمي در كاسكو دفعات استعمال و شكل استعمال و ميزان استعمال واكسن نيوكاسل مرغي براي كاسكو چقدر باید باشد.

اما همه مي دانند كه حدود 50درصد از كاسكوها متعاقب دريافت واكسن نيوكاسل مرغي يا به دليل سكته كردن مي ميرند يا به دليل مبتلا شدن به بيماري ترس ديگر ابدا قابل نگهداري در خانه نخواهند بود زيرا هربار كه شما به 6 متري يك كاسكو مبتلا به بيماري ترس نزديك شويد انقدر قار مي كشد كه شما را فراري دهد. اگر قبلا سخنگو بوده معمولا پس از دريافت امپول قهر كرده و ديگر حرف نخواهد زد اگر هم وحشي بوده وحشي تر خواهد شد. پس متوجه شديم كه خطر واكسن زدن به كاسكو در شرايط كنوني و روش كنوني 50 درصد است. يعني از هر 100 كاسكو 50 كاسكو دچار سكته و مرگ يا بيماري ترس و قاركشي مي شود. توجه داشته باشيد كه در مجامع بهداشت جهاني حداكثر ميزان خطر يك واكسن به ميزان يك در ده هزار انهم نه خطر مرگ بلكه خطراتي مثل تب كردن تهوع و امثالهم مي تواند براي مجوز دادن به يك واكسن قابل قبول باشد. هيچ يك از سازمان هاي بهداشتي معتبر جهاني حكم به انجام چنين واكسيناسيون نمي دهند زيرا صاحب كاسكو هم بايد پول بپردازد و هم بايد منتظر مرگ يا بيماري ترس كاسكوي خود باشد. در حالي كه اگر او بپرسد كه اين واكسن ايا موثر واقع مي شود يا نه هيچ كسي جرات اظهار نظر مثبت نخواهد داشت و اگر از واكسن زننده تضمين بخواهد هيچ كسي هيچ نوع تضميني به او نخواهد داد و اگر بدهد قطعا كلكي در كار او خواهد بود چون غير ممكن است كه يك شخص بتواند از چيزي كه هيچ كسي نسبت به آن اطمينان ندارد مطمئن باشد.

یه اقایی امروز اومد گفت رفتم یه جایی کاسکو بخرم ! دیدم وقتی جوجه کاسکو رو انتخاب کردم دکترشونو صدا کردن اومد با دستمال جوجه کاسکو رو گرفت تو دستش !! و در این حال که کاسکو کلی ترسیده بود و کلی جیغ می زد فرار کرد و رفت زیر کابینت ها !! دوباره گرفتنش و بهش امپول و واکسن تزریق کردند !!!!

گفتم شانس اوردی که نخریدی چون اون کاسکو حتما پرکن میشه

اون اقا هم گفت بله من هم به همین خاطر تا این صحنه رو دیدم این کاسکو را خریداری نکردم و از اونجا خارج شدم چون قبلا سایت شما رو خونده بودم و این چیزهارو می دونستم به همین جهت اومدم تا از خودتون جوجه طوطي کاسکو بگیرم....

عزیزان هیچ کاسکویی نباید واکسن بخوره

مگر انکه واکسن به صورت قطره خوراکی باشه

واکسن برای این می زنند که از نیوکاسل یا انفلانزا جلوگیری کند وقتی شما پرنده سالم به خانه ببرید دیگه پرنده شما به پرنده دیگری نزدیک نمی شود که قرار بشه این دو بیماری را بگیرد.

فقط کافی است شما هنگام انتخاب یک جوجه کاسکوی خوب و سروحال انتخاب کنید متاسفانه بعضی از دامپزشک های محترم برای کسب درامد به مراجعه کنندگان می گویند که کاسکو را هم هر چند وقت یکبار بیاورند تا بهش واکسن بزنند !!!! فکر می کنند اینها هم مثل سگ و گربه هستند....

شما اگر یک جوجه کاسکویی که تا به حال صاحبی نداشته (کاسکوی وحشی) را در دست بگیرید از شدت استرس فکر می کنه شما قصد کشتنش را دارید و هنگامی که به او سوزن می زنید انقدر این استرس زیاد میشه که مراحل رام شدن خیلی زیاد عقب می افتد. از این بدتر انکه این کاسکوها معمولا پرکن می شوند.

اما در صورتی که مرغ و خروس یا کبوتر در خانه نگهداری می کنید بهتر است واکسن بخوره اما عوارضی مانند استرس را فراموش نکنید. ضمنا از طریق جریان باد هم بیماری نیوکاسل منتقل می شود.